Dört?

Suskunluğumun nedene ihtiyacı mı var?
Adımlar, ardı ardına: bir, iki, üç
Ciğerlerime doluyor soğuk hava
Tıkanıp kalıyorum, göğüs kafesim dolu
Söküp atmak zor hayalleri
Kapanıp açılıyor bir an evren üzerime
Kollarım açık iki yanımda, asfaltın üzerinde ben sırtüstü
Gözlerimden içeri yağmur doluyor
Bir
İki
Üç
İşte yeniden başlıyor
Anubis'in kıvrımlı hançeri
Bir balığın karnını yarar gibi ani
Delip geçiyor kemiklerimi
Sızan kan, sızan lav yakarken beni
Son nefesinde Tanrıya yakarmak bu
Acısız bir ölüm için
İhtiyacı mı var gözlerimin boşluğa?
Ellerimin yokluğa, bedenimin soğuğa
İhtiyacı mı var?
Bir
İki
Üç
Haydi uyan şimdi...