GirDarp

Bir bütünün bin parçası
Dökülenler süzülüyor gecenin içine
Zaman atlar, ellerim üşür
Kare kare ilerler şafaklar
Her karenin arasında, milyon yıllar süren nöbetler
Gölgem benim yokluğumdur, varlığımsa gölgemin eksikliği
Biraz daha kendim olsa ya bu bende
Eksik kalmasam
Bedenim zorlanıyor ruhumu taşımakta
Herşey, birbirini iter gibi sanki
Nehirler alevden, deniz dipsiz lav
Yüreğimin kanatlarıyla süzülmeye çalışan
Kelimelere tutunan bir sahte kahraman, ben
Bu nasıl bir ağırlık böyle üzerimde
Ne desem, ne söylesem iyi gelmiyor
Göğsümün üzerine bir çekiç gibi iniyor gece
Nefessiz kalıyorum,
Yine...