Delirti

Konsantre ol...
Gözlerinin içine giren gün ışığının, her fotonu seni daha çok kendine yaklaştırıyor.Ellerindeki sıcaklık, saçlarındaki belli belirsiz rüzgar, sesine sinmiş geceden kalma o sarhoş cümleler, gerçeğin detayları.Kendi gözlerinle görmek, kendi ellerinle dokunmak ve hissetmek o sıcaklığı, sonsuzluğun adımlarından biri.Binlerce güneşten daha sıcak, sonsuz okyanustan daha derin, özgür ve huzurlu olmak...Cümleler yetersiz kalıyor hücrelerimdeki düşü açıklamaya.

Konsantre ol...
Sarhoş gibiyim.Nedeni yok, belkide sadece bu sabahtan dolayıdır.Sevdiğim kadının kollarında uyumak istiyorum birazcık, tüm bedenimin o kokmasını istiyorum.Uçmak istiyorum, çok uzaklara, çok yükseklere...
Ah evet!
Dünya bu aralar çok kasvetli,kendi kendime kalınca ne kadar mutluyum, insanlar kendi kendilerine kalınca ne kadar mutlular.Belkide birbirine kalan iki yalnız kişi daha mutlu olur.Aynı rüyada iki ruh, bir beden...
Kocaman bir düş, sonsuzluğun o büyük kapısı, delilik mi bu bendeki? Hayır...Ama biliyorum ki hücrelerim öyle birşeyle dolu ki, uçuyorum, uçuyorum...
Braksam kendimi yıldızlara ulaşırım ama tek başıma o manzaranın tadı çıkmaz.Ah bu gün, ah sonsuzun meyvesi gün! Biraz daha ilham ver bana,biraz daha.
Ellerim alevden sanki, bedenim su ve ben havadayım.Toprak çekmiyor beni, ölümden uzaktayım.
Gel artık özlemim, gel artık, beni brakma bana daha fazla.Ah narkoz gibi bu...Gülümsüyorum, düşünüyorum, hissediyorum.Gün ışığı gözlerimden içeri giriyor.Kalbim yavaş ve sakin atıyor ama başımdan omurgama doğru giderek uyuşuyor bedenim.Ruhum bir süreliğine tatile çıkıyor belki de.
Onun yanına...