Beş

Gerçekliğim, bu benim
Elimdeki hayali kalemle suya yazdığım yazılar.
Rüzgar deliliğime övgü, rüzgar saçlarımın arasında beni sarar.
Gözlerimin içindeki gölgelerin, o hastalıklı yansımaları,
Gölgelerin gözlerini, ruhuma odaklar.
Işığım, sessiz bir filmi oynatıp duruyorsun rüyalarımda;
Konuşamıyorum, dokunamıyorum, bağlıyorsun beni adeta.
Deniz fenerimin tepesinden dünya ne kadar sakin;
Suların sarhoş eden fısıltıları alkolden daha çok çarpıyor beni.
Ağır bulutlar cennetin varlığını yüceltiyor,
Ağır bulutlar Tanrı'nın sözlerini taşıyor şehre
Ve her yağmurda biraz daha arınıyor "ben"lerimiz.
Bir martıyla süzülüyor hayali gözlerim, gerçekliğin ortasına.
Sonsuz mavi, sonsuz gri...
Yarı baygın her an gibi, sanki yeniden soluyorum seni.
Başım sanki hala boynuna gömülü, kokun hala hafızamda;
Yere çarpmadan önce son kez hissediyorum seni.
Başımın kenarından kan sızıyor yavaşça,
Ağır ağır damlıyor içinde bulunduğum yamuk çercevenin sol köşesinden,
Buharın içinde bir bardak çay oluyor,
Dönüşümümü tamamlıyorum senin içinde.